Ψυχολογία: Μήπως πάσχετε από το «Σύνδρομο Μουσείο»;

Ψυχολογία: Μήπως πάσχετε από το «Σύνδρομο Μουσείο»;

Αν έχετε κάνει κλικ και διαβάζετε αυτό το άρθρο, τότε σίγουρα αναρωτιέστε τί είναι το «Σύνδρομο Μουσείο». Αυτός ο καθόλου επιστημονικός όρος είναι το όνομα που έδωσε η αδελφή μου σε μια παράξενη συμπεριφορά μου. Πιο συγκεκριμένα, μόλις είχα ανοίξει το δώρο γενεθλίων μου που ήταν μια πανέμορφη και αρκετά ακριβή τσάντα και αφού έβγαλα όλα τα ταμπελάκια και τα προστατευτικά χαρτάκια από τα φερμουάρ έτρεξα να την κρύψω στη ντουλάπα μου. «Α κατάλαβα» σχολίασε τότε η αδελφή μου «Μπήκε ήδη στο Μουσείο».

Η αλήθεια είναι πως τη συγκεκριμένη τσάντα τη λάτρεψα από την πρώτη στιγμή που την είδα. Μου άρεσε τόσο πάρα πολύ που δε θα ήθελα με τίποτα να μου χαλάσει και πως μπορεί να χαλάσει μια τσάντα; Με τη χρήση φυσικά.

Μετά το σχόλιο της αδελφής μου (και αφού περάσαμε αρκετή ώρα χαχανίζοντας με το γελοίο αλλά τόσο ταιριαστό όνομα «Μουσείο») συνειδητοποίησα πως το να μη χρησιμοποιώ τα πράγματα που μου αρέσουν είχε αρχίσει να μου γίνεται δεύτερη φύση.

Και καλά θα μου πείτε, είναι κακό αυτό; Μάλλον ναι, θα σας απαντήσω. Γιατί τι σημασία έχει να έχουμε ωραία πράγματα αν δε τα χαιρόμαστε;

Τι είναι λοιπόν το «Σύνδρομο Μουσείο»

Προσπαθώντας να το εξηγήσω με όσο πιο απλά λόγια μπορώ, θα πω πως είναι η συμπεριφορά κατά την οποία υποσυνείδητα στερούμε μικρές χαρές από τον εαυτό μας αποφεύγοντας να χρησιμοποιήσουμε πράγματα που μας αρέσουν από φόβο μήπως τα χαλάσουμε. Στεκόμαστε δηλαδή στο αντικείμενο χωρίς να λαμβάνουμε υπόψιν μας τη χρησιμότητά του: ένα πορτοφόλι μεταφέρει τα λεφτά και τις κάρτες μας, δεν είναι κάτι που το έχουμε στο συρτάρι μας απλώς για να το κοιτάμε.

Ψυχολογία: Μήπως πάσχετε από το «Σύνδρομο Μουσείο»;

Πως «χτίζεται» και πως «επεκτείνεται» το «Μουσείο»

Η αρχή γίνεται συνήθως με κάτι γενικώς αποδεκτό, στη δική μου περίπτωση θα πω ότι ήταν το «καλό» μου σερβίτσιο πιάτων. Αρχικά το χρησιμοποιούσα μόνο σε γιορτές και τραπέζια, μετά μόνο σε πιο επίσημα γεύματα, αργότερα ποτέ. Σιγά σιγά το σύνδρομο επεκτάθηκε και σε άλλα πράγματα, όπως στην πανέμορφη τσάντα που μου πήρε η αδελφή μου, στο υπέροχο ζευγάρι άσπρες σαγιονάρες με ροζ ανανάδες που αν φορούσα θα σβήνονταν, στο έξτρα μαλακό σετ πετσέτες που θα έχανε την απαλότητά του μετά από κάποια πλυσίματα, στο ακριβό άρωμα που μάλλον δε θα ξαναγόραζα ποτέ οπότε καλύτερα να το κάνω να διαρκέσει περισσότερο (για πάντα δηλαδή αφού δε το φορούσα ποτέ). Τα πράγματα που έβαζα στο «Μουσείο» μου δεν ήταν απαραίτητα ακριβά, αρκούσε απλώς να μου αρέσουν πολύ. Μπορεί να ήταν ένα μπρελόκ ή μια μπάρα σαπουνιού, ένα μπλουζάκι ή απλώς ένα αφρόλουτρο.

Πως «κλείνει» το «Μουσείο»

Αν πραγματικά το πάρουμε απόφαση, τότε το «Μουσείο» κλείνει πάρα πολύ εύκολα. Ή τουλάχιστον περιορίζει τις λειτουργίες του, καταλαβαίνετε τι θέλω να πω. Όλα ξεκινούν με ένα πολύ καλό ξεκαθάρισμα: βλέπουμε τί (και κυρίως πόσα) πράγματα έχουμε στη ντουλάπα, τα συρτάρια, τα ντουλάπια μας και αρχίζουμε να τα χρησιμοποιούμε, ενώ ταυτόχρονα φροντίζουμε να μην έχουμε πολυάριθμα ίδια αντικείμενα: δε χρειαζόμαστε πάνω από 2-3 σετ σεντόνια για κάθε κρεβάτι του σπιτιού ή πάνω από 2-3 σετ πετσέτες για κάθε μπάνιο. Δεν πειράζει αν έχουμε μόνο ένα σετ πιάτων στο σπίτι και κατά συνέπεια τρώμε καθημερινά (και συνεπώς ευχαριστιόμαστε) με το «καλό» μας σερβίτσιο.

Συμπέρασμα

Μην περιμένουμε και θαύματα, όσες από εμάς έχουν την τάση να βάζουν πράγματα στο «Μουσείο» δε θα καταφέρουν να την εξαλείψουν εντελώς, τουλάχιστον στη δική μου περίπτωση αυτό δε συνέβη ποτέ. Απλώς έχω πλέον ορίσει «ημερομηνία λήξης» για τα πράγματα που αναπόφευκτα μπαίνουν στο «Μουσείο» μου, μετά από έξι μήνες μάξιμουμ αρχίζω να τα χρησιμοποιώ. Εκτός αν ενδιάμεσα τα χρειαστώ, γιατί ο δεύτερος κανόνας μου είναι να μην αγοράζω κάτι που το έχω ήδη στο «Μουσείο» μου.

Προσπαθώ να έχω πάντα στο μυαλό μου τη φράση «Η ζωή είναι μικρή, ας φάμε πρώτο το επιδόρπιο» και μπορεί να μην τρώω όντως το γλυκό πριν από το φαγητό μου, όμως τώρα πια από τα δύο αφρόλουτρα που έχω στο ντουλάπι μου διαλέγω να χρησιμοποιήσω πρώτο αυτό που μου αρέσει περισσότερο. Ε και δεν πειράζει, ας τελειώσει!

Κείμενο: Χρυσάνθη Ξηρουχάκη
Φωτογραφίες: EveryWomangr


Στο EveryWoman.gr χαιρόμαστε όταν θέλεις να αναδημοσιεύσεις κάποιο post μας. Θα σε παρακαλούσαμε όμως να αναφέρεις πάντοτε την πηγή βάζοντας ένα link, ώστε να γνωρίσουν κι άλλοι το blog/magazine μας. Ευχαριστούμε πολύ.

Όλα τα posts του EveryWoman.gr αφορούν στις προσωπικές μας απόψεις και είναι γραμμένα σύμφωνα με το δικό μας γούστο. Στόχο έχουν να σε εμπνεύσουν για κάτι καινούργιο. Θα χαρούμε πολύ να μας στείλεις και δικές σου προτάσεις και ιδέες στα σχόλια.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ: