fbpx

Άι στο καλό πια με τη στέβια!

Άι στο καλό πια με τη στέβια!

Ξεφυλλίζοντας το ημερολόγιο τσέπης αρχίζει και με λούζει κρύος ιδρώτας λες και βλέπω τον «Εφιάλτη στον δρόμο με τις λεύκες» και στο καπάκι το «Ψυχώ»! Μα πώς τα είχα υπολογίσει αλλιώς εγώ, πώς έπεσα τόσο έξω; Το καλοκαίρι τελικά δεν είναι και τόσο μακριά, νιώθω ήδη την καυτή ανάσα του πάνω στον σβέρκο μου. Μετράω με τα δάχτυλά μου λες και είμαι πρωτάκι του δημοτικού τους μήνες που μου απομένουν για να «σουλουπωθώ» κάπως και συνειδητοποιώ ότι είμαι χαμένη από χέρι! Με πένθιμο ύφος σέρνομαι προς το μπάνιο που έχει μάλλον καιρό να έρθει σε επαφή με χλωρίνη ή οποιοδήποτε άλλο καθαριστικό, αφού τα πλακάκια είναι πιο θολά  κι από την ίδια την ομίχλη.

 Σε χρόνο dt τοποθετώ τα πόδια μου πάνω στην ζυγαριά. Ας μάθω επιτέλους την αλήθεια για να ξέρω πως θα κινηθώ βρε αδελφέ! Η βελόνα της μου επιφυλάσσει μια πολύ άσχημη έκπληξη, τρώω μεγάλη ήττα… Από πού κι ως πού τόσα κιλά; Η μνήμη μου ανατρέχει στις σημειώσεις του τελευταίου καιρού και μου «χρεώνει» σοκολάτες, τόννους ζαχαρωτών, πίτσες και γενικότερα οτιδήποτε δεν έχει την παραμικρή σχέση με την υγιεινή διατροφή. Δεν υπάρχει αντίλογος απ’ την μεριά μου, αφού έχει δίκιο, η μνήμη ποτέ δεν ψεύδεται! Η λογική μου δίνει ένα ενθαρρυντικό χτύπημα στην πλάτη ψιθυρίζοντάς μου: «Μην ανησυχείς, η λύση είναι μια και ακούει στο όνομα ΣΤΕΒΙΑ»!

 Αποφασισμένη να γίνω η δίδυμη αδελφή της οδοντογλυφίδας, κουβαλάω στο σπίτι καθετί που φέρει την επιγραφή «στέβια». Οι πρώτες μέρες κυλούν ήρεμα κι απολαυστικά αφού καταναλώνω σχεδόν βουλιμικά – και κυρίως δίχως ενοχές – λιχουδιές χωρίς ζάχαρη μα αρκετά γλυκές. Αψηφώ τα φρούτα και τις ικετευτικές κραυγές ενός αγγουριού στο ψυγείο και ούτε που ιδρώνει το αυτί μου όταν μια μπουκάλα με γάργαρο νερό μου ζητάει να δοκιμάσω το περιεχόμενό της για να δροσιστώ. Τα προϊόντα με στέβια μου δίνουν την αυτοπεποίθηση που είχα χάσει. Δώστε μου μικροσκοπικά μπικίνι, δώστε μου το πιο προκλητικό κολάν, μέχρι το καλοκαίρι θα είμαι έτοιμη να χωρέσω στα ρούχα της Barbie!

 Ύστερα από έναν μήνα ανεβαίνω εκ νέου πάνω στην ζυγαριά. Οπτικά βέβαια δεν έχω εντοπίσει κάποια διαφορά αφού η κοιλιά μου για κάποιον ανεξήγητο λόγο συναγωνίζεται αυτή μιας εγκύου. Η βελόνα της ζυγαριάς ταλαντεύεται τρελά πέρα δώθε εντείνοντας την αγωνία μου. Δεν μπορώ να πιστέψω αυτό που βλέπω! Όχι μόνο δεν έχασα κιλά, μα πήρα κι άλλα τέσσερα! Ακούω την ζάχαρη να γελάει ειρωνικά μέσα από το γυάλινο βαζάκι. «Εμ, ήθελες στέβια και την κατάπινες με τις χούφτες καλή μου, ενώ εμένα με φοβόσουν και λιγάκι!» ηχεί  στα αυτιά μου η όλο φαρμάκι ατάκα της.

 Εδώ και λίγες μέρες κάνω κολλητή παρέα με τα είδη του μανάβη της γειτονιάς μου και με κάποια μπάρα βρόμης περιστασιακά. Με την ζάχαρη τα λέμε αραιά και που κι αυτό όταν είμαι στα πρόθυρα της κατάθλιψης!

Άι στο καλό πια με τη στέβια! Ζαχαρίτσα και πάλι ζαχαρίτσα… αλλά… με μέτρο έτσι;

Η Χριστίνα Καρρά είναι συγγραφέας και καθηγήτρια Γερμανικών. Είναι έγγαμη με έναν γιο που σπουδάζει. Μαζί της θα ανακαλύπτουμε ξανά πράγματα που τα θεωρούσαμε πολύ μακρινά μας, θα γελάσουμε, θα κάνουμε έναν εσωτερικό διάλογο με τον εαυτό μας και κυρίως….θα περάσουμε καλά!

Κείμενο: Χριστίνα Καρρά
Φωτογραφία: Pixabay

Για περισσότερα θέματα lifestyle, δες εδώ


Στο EveryWoman.gr χαιρόμαστε όταν θέλεις να αναδημοσιεύσεις κάποιο post μας. Θα σε παρακαλούσαμε όμως να αναφέρεις πάντοτε την πηγή βάζοντας ένα link, ώστε να γνωρίσουν κι άλλοι το blog/magazine μας. Ευχαριστούμε πολύ.

Όλα τα posts του EveryWoman.gr αφορούν στις προσωπικές μας απόψεις και είναι γραμμένα σύμφωνα με το δικό μας γούστο. Στόχο έχουν να σε εμπνεύσουν για κάτι καινούργιο. Θα χαρούμε πολύ να μας στείλεις και δικές σου προτάσεις και ιδέες στα σχόλια.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ:

Αφήστε μια απάντηση